مي فرمايد:
(( و به ايشان گفته ام:از پروردگار خويش طلب آمرزش کنيد که او بسيار آمرزنده است، اگر چنين کنيد:
خدا از آسمان باران هاي پر خير و برکت مي باراند و با دارايي و فرزند شما راياري مي دهد ....)).
و چه جالب است که خالق بايد به مخلوق بفهماند ((که اي مردم شماييد که نيازمند خداوند هستيد، و خداوند خود بي نياز و شايسته است))
آيا حال وقت آن نيست که به خود آييم ؟
حتما نداي ((امن يجيب...)) را خوانده اي؟
اي عزيز هرگاه اين ذکر را با سوز ميگويي با خداوند عشق بازي مي کني براستي ((کيست که دعاي درمانده را جواب مي دهد و سختي را از او دور ميکند...))
و آيا کسي از بين ما هست که از بهشت گريزان باشد و طلب جهنم کند؟
به کدامين توشه دلبسته ايم و حال آنکه با دست خالي به چه اميدي راهي سفر مي شويم؟
اگر شب قدر را قدر ندانستي قدر رحمت خدا را بدان
توبه کن اي آنکه صدبار ش شکست مهربانت درب آمرزش مبست
...و خداوند توبه کنندگان را دوست دارد.
